Gwarancja jakości

Udzielenie gwarancji jakości rzeczy sprzedanej kupującemu nie jest obecnie obligatoryjne.

Możliwa jest zatem sytuacja, że umowie sprzedaży nie będzie towarzyszyła gwarancja, a w konsekwencji w wypadku ujawnienia się wad rzeczy sprzedanej kupującemu przysługiwać będą jedynie uprawnienia z tytułu rękojmi względem sprzedawcy.

Gwarancji jakości udzielić może (poprzez wystawienie dokumentu gwarancji – art. 577 § 1 kodeksu cywilnego) zarówno sprzedawca rzeczy jak i jej wytwórca, aczkolwiek najczęściej jednak gwarancji udziela wytwórca rzeczy, podczas gdy sprzedawca jedynie pośredniczy w przekazaniu dokumentów gwarancyjnych kupującemu, samemu nie stając się zobowiązanym z tytułu gwarancji.

Kupujący może korzystać z uprawnień z gwarancji niezależnie od uprawnień z rękojmi. Oznacza to, że sprzedawca nie może zmusić kupującego do rezygnacji z korzystania z uprawnień z tytułu rękojmi w sytuacji, gdy wady objęte są gwarancją.

W razie ujawnienia się wad objętych zarówno rękojmią jak i gwarancją to kupującemu przysługuje wybór czy zażąda od gwaranta usunięcia wad lub wymiany rzeczy na nową, czy też na podstawie rękojmi zażąda od sprzedawcy np. obniżenia ceny albo odstąpi od umowy.

Gwarancja jakości, w odróżnieniu od rękojmi, znajduje zastosowanie przy sprzedaży jedynie niektórych rodzajów rzeczy (towarów), takich jak maszyny, aparaty, urządzenia, których techniczna budowa decyduje o tym, że ani nie jest możliwe pełne i dokładne zbadanie ich niewadliwości w momencie odbioru, ani też pozytywny wynik badania ich jakości przy odbiorze nie jest miarodajny dla prognozy ich prawidłowego funkcjonowania w przyszłości.

Udzielenie gwarancji jakości następuje przez wręczenie kupującemu, wraz z rzeczą, dokumentu (książeczki, karty) gwarancyjnego. 

Konieczną przesłanką odpowiedzialności gwarancyjnej jest ujawnienie się wady przed upływem okresu gwarancyjnego. Jego długość jest podawana w dokumencie gwarancyjnym. Z praktyki wiadomo, że bywa ona określana albo kalendarzowo (np. dwa lata), albo przez wskazanie zakresu „pracy” przedmiotu (np. przebieg pojazdu w kilometrach, czas korzystania w liczbie godzin, ilościowa miara produktów przy maszynie produkcyjnej), albo też przez „kombinację” obu tych sposobów (np. dwa lata, ale nie więcej niż X km przebiegu). W braku oznaczenia okresu gwarancji w dokumencie gwarancyjnym wynosi on jeden rok. 

Obowiązkom gwaranta odpowiadają oczywiście uprawnienia nabywcy rzeczy. Pierwszym uprawnionym jest zawsze kupujący, ale fakt ścisłego związania gwarancji z dokumentem gwarancyjnym powoduje, że każdoczesny posiadacz objętego gwarancją przedmiotu (dającego się zidentyfikować z reguły przez stosowne numery i inne oznaczenia fabryczne) i „ważnego” (tzn. aktualnego) dokumentu gwarancyjnego na okaziciela będzie uważany za uprawnionego, a ściślej – będzie mógł realizować uprawnienia z tytułu gwarancji. Odrywa to gwarancję od umowy sprzedaży i ułatwia obrót rzeczą razem z wypływającymi z gwarancji uprawnieniami.

W sytuacji natomiast, gdy został wystawiony imienny dokument gwarancyjny, przeniesienie praw może nastąpić przez cesję albo w drodze sukcesji generalnej.